1บอกสิ่งที่เกิดกับเรา
ต้นบอกว่า “ต่อบล็อกยังไม่สำเร็จ ฉันหงุดหงิด” เรารู้จากสิ่งที่ต้นบอก ไม่ได้เดาจากหน้าตา
อนุบาล 3 · วัย 5–6 ปี · ผู้ใหญ่ชวนเล่น
ใช้คำ ท่าทาง หรือภาพสื่อความรู้สึกและขอสิ่งที่ช่วยได้
ลองใช้คำสั้น ๆ เช่น “ฉันหงุดหงิด อยากพัก” หรือชี้ภาพให้ผู้ใหญ่เข้าใจ คนสองคนอาจรู้สึกไม่เหมือนกันในเรื่องเดียวกัน ไม่จำเป็นต้องเล่าทุกอย่าง
ต้นบอกว่า “ต่อบล็อกยังไม่สำเร็จ ฉันหงุดหงิด” เรารู้จากสิ่งที่ต้นบอก ไม่ได้เดาจากหน้าตา
ต้นบอกต่อว่า “ขอพักก่อน” แล้วเลือกที่พักปลอดภัยกับผู้ใหญ่
ถ้าอยู่กับคนอื่นแล้วไม่สบายใจ บอกผู้ใหญ่ที่ดูแลให้ช่วยได้ ไม่ต้องจัดการอารมณ์ของทุกคนเอง
3 รอบ · ไม่จับเวลา · ผู้ใหญ่ช่วยอ่านให้ฟัง
ชวนเด็กชี้ภาพในตัวอย่างตามคำบอกของผู้ใหญ่
ใช้บัตรภาพหรือกระดาษคุยกับผู้ใหญ่คุ้นเคย ให้เด็กเลือกเล่าเหตุการณ์สมมติหรือเรื่องที่ยินดีเล่า ลองสื่อความรู้สึกและสิ่งที่ต้องการด้วยคำ ท่าทาง หรือภาพ แล้วทดลองขอช่วยหรือขอพักจริง ผู้ใหญ่ฟังจนจบและตอบรับอย่างเหมาะสม
เล่นเท่าที่ไหว แล้วพักได้เลย
ไม่ขอข้อมูลส่วนตัวให้กรอกหรือส่งผ่านเว็บ ไม่บังคับเปิดเผยหรือวินิจฉัยอารมณ์จากใบหน้า เด็กไม่ต้องรับผิดชอบทำให้คนอื่นหายโกรธ ผู้ใหญ่ดูแลความปลอดภัยและช่วยเมื่อเด็กบอกไม่สบายใจ
บันทึกวิธีที่เด็กเริ่มสื่อสาร สิ่งที่เด็กเลือกบอกเอง และการขอช่วยตามจริง รวมการเลือกยังไม่เล่า ไม่ใช้เกมวัดความมั่นใจ ความรู้สึก หรือความสามารถกำกับอารมณ์
หลักสูตรปฐมวัย 2568 วัย 5–6 ปี ข้อ 7.2 / 1.1, 7.4.1 / 1.1 (PDF 9, 13); เทียบ 2560 ข้อ 3.1.1, 3.2.1
อ้างอิงหลักสูตรการศึกษาปฐมวัย 2568 สำหรับเด็กอายุ 3–6 ปี กิจกรรมนี้ครอบคลุมเพียงบางส่วนของเป้าหมาย ไม่ใช่การประเมินพัฒนาการทั้งด้าน
หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย 2568 หลักสูตรปฐมวัย 2568: วัย 5–6 ปี (PDF 13) หลักสูตรปฐมวัย 2560: เทียบวัย 5–6 ปี (PDF 38)