อนุบาล 2 · วัย 4–5 ปี · ผู้ใหญ่ชวนเล่น

เพื่อนดีใจหรือเจ็บ เราช่วยอย่างไร

รับฟังเพื่อน ร่วมยินดี และเรียกผู้ใหญ่เมื่อเพื่อนบาดเจ็บ

เพื่อนบอก เราตั้งใจฟัง

เราไม่ต้องเดาความรู้สึกจากหน้าตา ลองฟังว่าเพื่อนบอกอะไร ถ้าเพื่อนดีใจ เราร่วมยินดีในแบบที่สบายใจ ถ้าเพื่อนเจ็บ ให้เรียกผู้ใหญ่ช่วยและไม่ดึงตัวเพื่อน

1เพื่อนบอกว่าดีใจ

ฟ้าบอกว่า “ฉันดีใจที่วาดภาพเสร็จ อยากเล่าให้ฟัง” เราฟังเรื่องของเพื่อนได้

2ถามก่อนช่วย

เราถามว่า “อยากให้ช่วยอะไรไหม” เพื่อนอาจขอให้ฟัง ช่วยเล็กน้อย หรือยังไม่ต้องช่วย

3ถ้าเพื่อนบอกว่าเจ็บ

ฟ้าบอกว่าเจ็บเข่า ต้นเรียกผู้ใหญ่ที่ดูแล ไม่จับขยับตัวหรือรักษาให้เอง

4อยู่ข้างกันตามที่ขอ

ผู้ใหญ่ดูแลแล้ว ฟ้าขอให้ต้นนั่งใกล้ ๆ ต้นนั่งด้วยโดยไม่แตะตัว

ลองเล่น

3 รอบ · ไม่จับเวลา · ผู้ใหญ่ช่วยอ่านให้ฟัง

ฟังสิ่งที่เพื่อนบอก แล้วเลือกวิธีตอบ

ชวนเด็กชี้ภาพในตัวอย่างตามคำบอกของผู้ใหญ่

เล่นต่อกับของจริง

ใช้ตุ๊กตาหรือหุ่นเล่าเหตุการณ์ว่าตัวหนึ่งดีใจกับผลงาน อีกเรื่องหนึ่งบอกว่าเจ็บ ให้เด็กลองรับฟัง ถามว่าจะช่วยอะไรได้ และเรียกผู้ใหญ่ในเรื่องบาดเจ็บ จากนั้นเปิดโอกาสร่วมยินดีหรือถามก่อนช่วยในชีวิตจริง

เล่นเท่าที่ไหว แล้วพักได้เลย

คำแนะนำสำหรับผู้ใหญ่

ชวนเล่น

ฉากเจ็บเป็นการเตรียมขอความช่วยเหลือ ไม่ให้เด็กฝึกทำให้ตนเองหรือคนอื่นเจ็บ ไม่สอนการรักษา เมื่อเกิดจริงผู้ใหญ่เป็นผู้ดูแล ไม่บังคับกอด ยิ้ม หรือสัมผัสตัว และไม่อนุมานความรู้สึกจากภาพหน้าเพียงอย่างเดียว

สังเกตแทนการให้คะแนน

สังเกตการรับฟังสิ่งที่อีกคนบอก การถามก่อนช่วย การร่วมยินดี และการเรียกผู้ใหญ่ บันทึกบริบทจริงหรือสมมติให้ต่างกัน ไม่ให้คะแนนความเห็นใจ

เชื่อมกับกรอบปฐมวัย

หลักสูตรปฐมวัย 2568 คอลัมน์อายุ 4–5 ปี: 7.2-4.1, 7.3-1.1 (PDF 10, 11); เทียบหลักสูตร 2560 คอลัมน์อายุ 4–5 ปี: 5.2.1 [แถวรักเพื่อน/สัตว์], 5.3.1 (PDF 39) ทั้งนี้เป็นการเชื่อมโอกาสฝึก ไม่ใช่ผลประเมินเด็ก

อ้างอิงหลักสูตรการศึกษาปฐมวัย 2568 สำหรับเด็กอายุ 3–6 ปี กิจกรรมนี้ครอบคลุมเพียงบางส่วนของเป้าหมาย ไม่ใช่การประเมินพัฒนาการทั้งด้าน

อ่านหลักสูตรต้นทาง (PDF เปิดแท็บใหม่) หลักสูตรปฐมวัย 2568 อายุ 4–5 ปี (PDF 11) เทียบหลักสูตรปฐมวัย 2560 อายุ 4–5 ปี (PDF 39)